Nieuwe fiets...

...nou ja, het kan niet op. 2 weken terug gaf ik nog aan dat ik een nieuwe telefoon had, deze week hoor ik dat er waarschijnlijk ook een nieuwe fiets aankomt! Mijn werkgever heeft besloten om een fietsplan te organiseren, jeetje, wat vervelend! Ik moet de fiets dan wel minimaal meer dan de helft van de werkdagen voor een deel van de route gebruiken om op mijn werk te komen, nou van huis naar de bushalte bijvoorbeeld. Dat is geen probleem. Het is wel zo dat ik voor 15 februari alles geregeld moet hebben, dat is niet lang, maar dat moet toch gaan lukken zou je zeggen! Komende weken maar eens even kijken of ik een mooie fiets kan vinden. Heb al wel een aantal gezien hoor, een paar X-trails en ook een mooie Sensa, allemaal voor hun prijs redelijk afgemonteerd, maar ik hoop nog tegen een overjarige model aan te lopen met flinke korting die dus beter is afgemonteerd en dan moet ie ook nog in mijn maat zijn, dat laatste zal vooral lastig worden denk ik. Zoeken, zoeken!

Fietsdag...

...van de RDW, was wel een succes, maar wat was ik kapot! Totaal aan mezelf te wijten hoor, laat ik daarin duidelijk zijn, maar erg vervelend was het wel. Met z'n allen in de bus naar Ermelo (Veluwe) ging alles nog goed, het was erg gezellig. Ook het uitzoeken van de fiets en helm enzo ging gewoon goed, fluitje van een cent. Toen kwam de start en daar ging het even mis. Er waren een 4 tal groepen onder leiding van een paar locale MTB'ers die dus de voorfietsers waren en de route op die manier uitzetten. Ik had besloten om, eenmaal op de plek waar de splitsing plaats zou vinden mee te gaan met de beginnende groep voor de 30-35 km, kon nog wel een groepje lager voor mensen die nooit fietsen en het helemaal rustig aan wilden doen, maar ik had toch zoiets van moet wel een beetje tempo in zitten. Ik zat vanaf het begin voorin en kon best leuk meekomen al ging het wel hard en waar ik normaal de vlakke rechte stukken gebruik om op adem te komen ging men hier plankgas door.
Om mij mocht die splitsing nu wel komen! Niet? Hoezo niet...oh, we rijden niet met z'n allen naar een plek waar we daadwerkelijk starten, we waren al begonnen!
Foutje nummer 1, maar gelukkig kon ik me laten zakken naar groep nummer 2. Daar aangehaakt en het ging wel weer. Totdat dat eigenlijk ook te zwaar werd en ik zodoende in groep 3 kwam, de groep waar ik eigenlijk al in had willen zitten. Maar tot mijn verbazing wilde dit ook niet, mijn benen waren al helemaal stuk en verzuurd. Natuurlijk van het eerste deel, mooi klote.
Groep 3 had een voorfietser die niet helemaal op de hoogte was van hoe en wat en waarlangs. Dus ik had het al zwaar en meneer fietst ook nog eens een eind om! Nog steeds was het fietsen erg zwaar...en wat zit ik eigenlijk dicht bij de grond, mijn knieën strekken zich niet eens helemaal. Wat blijkt nu, mijn zadelpen zit niet goed vast en schuift dus langzaam, beetje bij beetje naar beneden, geen wonder dat ik me het leplazarus fiets! Fout nummer 2 dus, maar er was al niks meer aan te doen. Benen helemaal vol en die herstelden ook niet meer. Na het rustpunt waarna ik me beter voelde weer meegegaan met groep 3, maar al snel zaten de beentjes even vol als eerst en moest ik me af laten zakken naar groep 4, waarin 3 niet sportende dames vrolijk fietsend bezig waren. En jawel....ook daarin had ik het zwaar.
Volgend jaar zeker weer hoor, maar ik heb mijn lesjes wel geleerd! Opletten naar wat nu de bedoeling is en controleren of de fiets goed is afgesteld! Het heeft me trouwens wel mooi 2 bidons opgeleverd, waarvoor dank!