Posts tonen met het label single track. Alle posts tonen
Posts tonen met het label single track. Alle posts tonen
zaterdag 10 september 2011
Hattem...
..of hattie m niet? Nou ik wel, ik Hattem vandaag wel. In Hattem werd vandaag een zgn. gewenningstocht gereden. Uiteraard heb ik dit even op gezocht bij mijn vriend Google en dit blijkt een tocht te zijn om de mensen die zomers op de racefiets zitten, weer even te laten wennen aan het gevoel van de mountainbike. Toch maar even meegedaan, omdat ik zin had om weer even een tocht te rijden. Het was wel te merken aan het parcours dat het hier geen al te serieuze MTB tocht betrof, want er was geen stuk single track te bekennen! En dat is eigenlijk het enige commentaar wat ik op de tocht heb, voor de rest was het namelijk een leuke en gezellige tocht.
In het begin had ik het wel even zwaar, waarbij ik eerst dacht dat het aan mij lag, misschien geen conditie of was er iets met de fiets aan de hand. Maar het had 2 andere oorzaken, de ondergrond was nogal zuigend en dat fiets niet heel erg lekker, maar wat nog veel vervelender was, zeker als je het niet door hebt, het ging heel licht omhoog. Inderdaad vals plat, en dat is zwaar. Maar goed, what goes up must come down en dus had je ook vergelijkbare stukken die naar beneden gingen en dus wel lekker fietsten! Precies op de helft van de 25km was er een verzorgingspost met ranja en een stuk koek, dat ging er wel in.
Daarna weer verder over het over het algemeen vlakke parcours. Voor mij uit reedt een man die ik herkende als de persoon die z'n auto achter die van mij had geparkeerd. Ik had het idee dat ik zijn snelheid wel bij kon houden en probeerde dan ook naar hem toe te fietsen. Echter na een paar bochten was ik hem en een aantal voor hem volledig kwijt en juist op dat moment kwam er een hele dikke bult in het parcours, die had ik niet meer verwacht. Wellicht had hij snelheid gemaakt om er bij op te komen en zou ik hem achter de bult wel weer zien. Met moeite kom ik de bult op....maar gewoon iemand op het toch wel lange rechte stuk voor mij. Even later nog een dikke bult met nog een langer recht stuk erachter. Nog steeds helemaal niemand. Zit ik dan verkeerd? Ben ik per ongeluk op het 45km parcours terecht gekomen? Niet heel erg, maar dan hoop ik dat het niet op het begin stuk is.
Nou ja niet veel verder kom ik een bordje met 10km tegen, waarschijnlijk de afstand die nog af te leggen is naar de finish. Mijn twijfels beginnen al wat weg te ebben...wellicht dat de 'achterparkeerbuurman' fout was gereden? Nog even een zwaar stuk met veel zand...het is maar goed dat het geregend heeft, anders was het hele parcours wel erg mul geworden met al dat zand, niet alleen hier maar overal ligt veel zand.
Het gaat nu voornamelijk licht naar beneden, wel zo prettig! Vlak voor het einde is er nog de mogelijkheid om de fiets even af te spuiten, dit doe ik maar want de fiets is wel erg smerig geworden, niet dat dat heel erg is, maar dan hoef ik thuis niet nog een keer. Bij de finish de fiets op de auto en nog even een kop koffie halen.
Kom ik terug...zie ik daar de verloren buurman terug, hij was inderdaad verkeerd gefietst en snapt nog niet hoe ie dat nu had.
Al met al was het weer een leuke dag, maar ik zal niet zo snel weer een gewenningstocht gaan fietsen...
vrijdag 17 juni 2011
Sportdag...
...bij de RDW! Vandaag was de 2jaarlijkse sportdag bij ons op het werk, het ene jaar heb je de fietsdag, het andere is de sportdag. Op de sportdag kun je ook weer fietsen, ik weet het, heel verwarrend dat was het voor mij ook. Ik had de oproep voor de sportdag wel gezien, maar ik dacht, die laat ik wel aan me voorbij gaan, daar heb ik niet zoveel zin in, moet ook zeggen dat ik het affiche niet eens goed bekeken had. Dat bleek ook wel toen Geert Doensen mij vroeg of ik ook meedeed aan de MTB clinic. Ik keek hem vragend aan, maar begreep van hem al snel dat dat op de sportdag was, had ik nooit zien staan!
Toch maar opgegeven voor de sportdag en dan wel voor het onderdeel MTB. Al redelijk vroeg verzamelen in Heerenveen bij het keuringsstation om vervolgens met z'n allen met de bus naar Driebergen te gaan, daar aangekomen (we waren wat aan de late kant) meteen omkleden en een fiets uitzoeken. Helaas door gebrek aan eigen vervoer, m'n eigen fiets niet mee kunnen nemen en moest ik daar een fiets uitzoeken. Ik weet niet wat voor fietsen het waren, maar helemaal sterk kwam het niet op mij over. Gelukkig had ik mede door mijn lengte al een iets nieuwere fiets. De kleinere fietsen waren namelijk oud en zonder vering.
De clinic werd verzorgt door mensen van MTBClinic.nl en dat ging hartstikke goed moet ik zeggen, zeker als je bedenkt dat ze een week voor het event nog werden ingeschakeld door de organiserende partij. Normaal nemen ze hun eigen fietsen mee (Treks) maar aangezien de fietsen nu al besteld waren moesten ze het daar mee doen.
Eerst fietsen we met z'n allen naar een veldje, waar uit de greppel een aantal wippen en grote takken werden getoverd, eerst techniek training! Ik fiets inmiddels al een poosje, maar nog nooit training gehad en ik had dan ook een groot aantal: OH doe je dat zo momenten.
Daarna stukje verder fietsen, om aan te komen bij een bult en leren hoe je daar omhoog fiets. Dat gaat steeds beter en ben benieuwd of het me nu wel lukt in Appelscha bij de eerste bulten omhoog te komen. Weer verder om ergens halverwege van Karst Zijlstra (wellicht bekend van tijdschrift Fiets nog te leren hoe je onder een lage tak door kan fietsen.
Route vervolgd en een paar schitterende stukken gehad! Vooral het stuk single track langs de A12 was geweldig! Lekker smal, afgrondje aan de linker kant, wat glooiing erin. Op het einde nog even 2 wigjes voor je overheen kan, iets met padden ofzo. Nou de eerste heb ik gepakt, maar ging bijna over m'n stuur eraf, dus de 2e maar even gelaten! Al met al veel leuker dan vorig jaar en wat mij betreft huurt de RDW deze organisatie altijd in.
Toch maar opgegeven voor de sportdag en dan wel voor het onderdeel MTB. Al redelijk vroeg verzamelen in Heerenveen bij het keuringsstation om vervolgens met z'n allen met de bus naar Driebergen te gaan, daar aangekomen (we waren wat aan de late kant) meteen omkleden en een fiets uitzoeken. Helaas door gebrek aan eigen vervoer, m'n eigen fiets niet mee kunnen nemen en moest ik daar een fiets uitzoeken. Ik weet niet wat voor fietsen het waren, maar helemaal sterk kwam het niet op mij over. Gelukkig had ik mede door mijn lengte al een iets nieuwere fiets. De kleinere fietsen waren namelijk oud en zonder vering.
De clinic werd verzorgt door mensen van MTBClinic.nl en dat ging hartstikke goed moet ik zeggen, zeker als je bedenkt dat ze een week voor het event nog werden ingeschakeld door de organiserende partij. Normaal nemen ze hun eigen fietsen mee (Treks) maar aangezien de fietsen nu al besteld waren moesten ze het daar mee doen.
Eerst fietsen we met z'n allen naar een veldje, waar uit de greppel een aantal wippen en grote takken werden getoverd, eerst techniek training! Ik fiets inmiddels al een poosje, maar nog nooit training gehad en ik had dan ook een groot aantal: OH doe je dat zo momenten.
Daarna stukje verder fietsen, om aan te komen bij een bult en leren hoe je daar omhoog fiets. Dat gaat steeds beter en ben benieuwd of het me nu wel lukt in Appelscha bij de eerste bulten omhoog te komen. Weer verder om ergens halverwege van Karst Zijlstra (wellicht bekend van tijdschrift Fiets nog te leren hoe je onder een lage tak door kan fietsen.
Route vervolgd en een paar schitterende stukken gehad! Vooral het stuk single track langs de A12 was geweldig! Lekker smal, afgrondje aan de linker kant, wat glooiing erin. Op het einde nog even 2 wigjes voor je overheen kan, iets met padden ofzo. Nou de eerste heb ik gepakt, maar ging bijna over m'n stuur eraf, dus de 2e maar even gelaten! Al met al veel leuker dan vorig jaar en wat mij betreft huurt de RDW deze organisatie altijd in.
maandag 2 mei 2011
Liever...
...naar Diever! Nou ja het is een spreuk, maar voor mij gaat dit nog niet helemaal op. Gisteren met Flammert voor het eerst een rondje Diever gedaan. Dat wil zeggen, hij heeft hem al vaker gedaan, voor mij was het de eerste keer en om maar met de deur in huis te vallen: het viel zwaar tegen! Daarbij moet ik ook meteen zeggen dat het waarschijnlijk aan mijzelf ligt, het wou gewoon niet, ik vond het zwaar, voornamelijk door het mulle zand maar ook door de harde wind die je zelfs in het bos kon voelen. Ook had ik al redelijk snel last van een schrale plek op mijn kont, nou dat werkt helemaal niet mee natuurlijk.
Het is als het wat minder droog is wel een mooie route hoor, leuke lange stukken single tracks zonder hobbels, minder leuke stukken single tracks met hobbels en stukken breed pad waar op dit moment dus heel veel mul zand ligt. Ook zitten er een paar stevige klimmetjes in met (door het mulle zand ook) uitdagende afdalingen. De route bevat wel veel hobbels (wortels en kuilen) naar mijn idee, maar ook dat kan weer een gevoel zijn omdat het gewoon niet wilde.
Opvallend was dat het in tegenstelling tot Appelscha, hier erg rustig was op ongeveer hetzelfde tijdstip, we zagen trouwens onderweg ook nog een verkoold stuk hout liggen, ik weet natuurlijk niet hoe lang dat er al ligt, maar bij de recente branden in de buurt was wel mijn eerste gedachte: Idioten!
De route heeft een lengte van zo'n 23 tot 24km, maar aangezien we vertrokken vanaf de camping waar Flammert 'gelegerd' is op dit moment, werd het uiteindelijk 35km.
workout
Het is als het wat minder droog is wel een mooie route hoor, leuke lange stukken single tracks zonder hobbels, minder leuke stukken single tracks met hobbels en stukken breed pad waar op dit moment dus heel veel mul zand ligt. Ook zitten er een paar stevige klimmetjes in met (door het mulle zand ook) uitdagende afdalingen. De route bevat wel veel hobbels (wortels en kuilen) naar mijn idee, maar ook dat kan weer een gevoel zijn omdat het gewoon niet wilde.
Opvallend was dat het in tegenstelling tot Appelscha, hier erg rustig was op ongeveer hetzelfde tijdstip, we zagen trouwens onderweg ook nog een verkoold stuk hout liggen, ik weet natuurlijk niet hoe lang dat er al ligt, maar bij de recente branden in de buurt was wel mijn eerste gedachte: Idioten!
De route heeft een lengte van zo'n 23 tot 24km, maar aangezien we vertrokken vanaf de camping waar Flammert 'gelegerd' is op dit moment, werd het uiteindelijk 35km.
workout
maandag 28 maart 2011
Mijn eerste Toertocht...
...was gisteren (27 maart 2010) in Zuidwolde! En een TT (toertocht) is zeker voor herhaling vatbaar. Er waren eerst wel twijfels of ik mee zou doen, vrijdag had ik me namelijk al ziek gemeld op het werk, alles deed me zeer, benen, armen, hoofd en het snot liep gewoon uit zichzelf m'n neus uit. Zaterdag werd het al wat beter, alleen nog heel erg verkouden, maar weinig energie. Toch zaterdag vroeg op bed gegaan, de klok en wekker goed gezet, je weet het immers nooit met die overgang naar zomertijd.
Uiteraard voor de wekker al m'n nest uit, ik bedoel ik mocht dan wat langer slapen dan op een ddw dag, maar lukken doet dat niet he. Het gevoel was goed, nog wel een beetje verkouden maar dat mocht de pret niet drukken. Ik had al een poosje uitgekeken naar deze TT, dus als het even kon moest dit wel doorgaan. Zag er buiten ook goed uit, schitterend helder weer, maar wel een beetje fris. Juiste kleren aan, fiets op de fietsdrager en... ramen krabben!
Om half 10 aangekomen in Zuidwolde, mooi op tijd, inschrijving sluit om 10 uur. Maaike moest de auto weer mee, dus die ging er weer vandoor, ik zou haar bellen wanneer ik er weer was, zodat ze me op kon halen. Het was al lekker druk in de kantine van de plaatselijke korfbal vereniging en waarschijnlijk was er ook al een mooie ploeg onderweg.
Inschrijven, plasje doen (nee geen doping controle, maar moest gewoon nog even!) ja en dan maar gaan he, bedoel had daar nog langer kunnen blijven, daar had niemand wat aan. De route werd aangegeven met een oranje/rood bord met een zwarte pijl eraan en daarnaast hingen er op de route ook nog knijpers met een rood/roze lint eraan. Dat moest dus goed te volgen zijn!
Even een stukje door Zuidwolde, je moet het dorp tenslotte toch uit en dan gaat het al snel het bos in. Het was nog wel koud zeg! Maar goed, beetje doortrappen en je bent zo warm.
In het begin zit ik veel achterom te kijken, bang dat ik anderen in de weg zit, maar dat lijkt mee te vallen, bovendien zijn de meeste mensen eerder gestart dan ik.
Op een gegeven moment gaat het op een landweggetje kort linksaf het bos in door dan wel langs een hekje, ik merk dat te laat op en val daardoor bijna om ook omdat ik vast zit op de fiets en dat nog niet gewend ben. Gelukkig voor mijn ego heeft niemand dat gezien!
Na zo'n 10km kom ik achter een groep fietsers die duidelijke bij elkaar horen gezien de wielerkleding en die ook duidelijk minder snel fietsen dan dat ik doe, je verwacht het niet.
Blijkt een groep kids te zijn, met begeleiders, van de plaatslijke MTB vereniging geinig om te zien dat deze kinderen ook zo leuk bezig zijn op de fiets! En het gaat ze nog goed af, want waar ik meestal geen puf heb om te praten, waren de 2 jongens waar ik achter fietste, druk aan het discussiëren over de formule 1.
Na er een km achter gefietst te hebben toch op een goed punt er maar langs gegaan, het ging iets te langzaam voor mij en ik wilde graag weer voor ze uit zijn bij het verlaten van de rustplaats.
De route was leuk en erg afwisselend, hier en daar natuurlijk wat verharde stukken, wat vervelende hobbel stukken en mooie single tracks! Op 1 van de laatste heb ik mijn eerste echte val meegemaakt die toe te schrijven is aan het fietsen met SPD. Het is op single tracks moeilijk te passeren, maar aangezien er een veel sneller persoon achter mij zat, wilde ik het toch proberen. Dus bij een stukje waar ik dacht dat ik kon, ging ik aan de kant, hij er voorbij. Het duurde allemaal alleen wat langer dan ik had gedacht en daardoor had ik te weinig snelheid, verkeerde versnelling en even vergeten dat ik vast zat. Nou daar knikkerde ik hulpeloos om. Gelukkig was het een plek waar je rustig kon vallen, geen obstakels en dergelijke, enige deuk die er was, was weer in mijn ego. Die zal nog wel wat meer opdonders krijgen in de toekomst denk ik.
Nou ja, verder maar weer op de fiets, op naar de rustpauze die er toch aan zat te komen, ik was immers al over de helft. Nog een mooi stukje door het bos, daarna over de snelweg, slalommend tussen de professionele klootschieters door, weer een mooi stuk single track waar plotseling iemand opduikt met een groot fototoestel. Hey dat moet Bert Timmer zijn, van BT foto, hij had al gezegd op het forum dat ie er zou zijn, nu maar hopen dat het een leuke foto wordt, zodat ik straks mijn eerste MTB actie foto heb! En het bordje 20km, verdorie zou ik nou die post voorbij gereden zijn? Nou ja door maar, want het gaat eigenlijk ook best wel lekker.
En plotseling is ie daar dan toch, de post, op ongeveer 22 km. Wat sportdrank achtig iets, of was het gewoon ranja en een stuk cake, dat gaat er eigenlijk best wel in! Even zitten is ook wel lekker en meteen m'n broek maar even weer goed doen, want ik heb het idee dat er een beste schrale plek op mijn bil aan het vormen is. En weer door, de laatste km's nog even.
Over het erf van een boerderij en dan komt bij 25km 1 van de mooiste stukjes van de route, vind ik zelf. Geen hoogte verschil, geen technisch stuk, maar ook geen hobbels, gewoon een heerlijk stukje rechte single track, met aan de ene kant wat water en aan de andere kant was bosjes. Stuk van 1,5 km ofzo, maar wat mij betreft had het nog 5km door mogen gaan. Zonnetje scheen, geen fietsers voor me, geen fietsers achter me en door de vlakke ondergrond was het heerlijk in een goed tempo fietsen! Aan het einde van dit stuk de splitsing, of terug richting Zuidwolde voor de finish van de 30km, of vanaf hier de 60km. Heel even denk ik eraan om de 60km te nemen, maar dat duurt maar heel even hoor! Een landweg op met mul zand, natuurlijk dan ben je al kapot en krijg je nog zo'n zwaar stuk en bedankt!
Laatste 2 km gaan over de weg richting Zuidwolde en plots ben ik er, moe maar voldaan ga ik met een bidon en sultana in de zon zitten om uit te rusten, voordat ik Maaike bel dat ze me op kan halen. Maar dat wist ze al, ze had namelijk mijn workout live gevolgden tot haar verbazing (en ook de mijne trouwens) gezien dat ik er alweer was. In de tussentijd lekker gedoucht de fiets even afgespoten en heerlijke kom soep gehad.
Dit is zeker voor herhaling vatbaar...en hoop er op 29 mei in Aalden bij de Landal Aelderholt MTB tocht bij te zijn. Al moet ik nog wel wat meer zitvlees kweken, damn!
Uiteraard voor de wekker al m'n nest uit, ik bedoel ik mocht dan wat langer slapen dan op een ddw dag, maar lukken doet dat niet he. Het gevoel was goed, nog wel een beetje verkouden maar dat mocht de pret niet drukken. Ik had al een poosje uitgekeken naar deze TT, dus als het even kon moest dit wel doorgaan. Zag er buiten ook goed uit, schitterend helder weer, maar wel een beetje fris. Juiste kleren aan, fiets op de fietsdrager en... ramen krabben!
Om half 10 aangekomen in Zuidwolde, mooi op tijd, inschrijving sluit om 10 uur. Maaike moest de auto weer mee, dus die ging er weer vandoor, ik zou haar bellen wanneer ik er weer was, zodat ze me op kon halen. Het was al lekker druk in de kantine van de plaatselijke korfbal vereniging en waarschijnlijk was er ook al een mooie ploeg onderweg.
Inschrijven, plasje doen (nee geen doping controle, maar moest gewoon nog even!) ja en dan maar gaan he, bedoel had daar nog langer kunnen blijven, daar had niemand wat aan. De route werd aangegeven met een oranje/rood bord met een zwarte pijl eraan en daarnaast hingen er op de route ook nog knijpers met een rood/roze lint eraan. Dat moest dus goed te volgen zijn!
Even een stukje door Zuidwolde, je moet het dorp tenslotte toch uit en dan gaat het al snel het bos in. Het was nog wel koud zeg! Maar goed, beetje doortrappen en je bent zo warm.
In het begin zit ik veel achterom te kijken, bang dat ik anderen in de weg zit, maar dat lijkt mee te vallen, bovendien zijn de meeste mensen eerder gestart dan ik.
Op een gegeven moment gaat het op een landweggetje kort linksaf het bos in door dan wel langs een hekje, ik merk dat te laat op en val daardoor bijna om ook omdat ik vast zit op de fiets en dat nog niet gewend ben. Gelukkig voor mijn ego heeft niemand dat gezien!
Na zo'n 10km kom ik achter een groep fietsers die duidelijke bij elkaar horen gezien de wielerkleding en die ook duidelijk minder snel fietsen dan dat ik doe, je verwacht het niet.
Blijkt een groep kids te zijn, met begeleiders, van de plaatslijke MTB vereniging geinig om te zien dat deze kinderen ook zo leuk bezig zijn op de fiets! En het gaat ze nog goed af, want waar ik meestal geen puf heb om te praten, waren de 2 jongens waar ik achter fietste, druk aan het discussiëren over de formule 1.
Na er een km achter gefietst te hebben toch op een goed punt er maar langs gegaan, het ging iets te langzaam voor mij en ik wilde graag weer voor ze uit zijn bij het verlaten van de rustplaats.
De route was leuk en erg afwisselend, hier en daar natuurlijk wat verharde stukken, wat vervelende hobbel stukken en mooie single tracks! Op 1 van de laatste heb ik mijn eerste echte val meegemaakt die toe te schrijven is aan het fietsen met SPD. Het is op single tracks moeilijk te passeren, maar aangezien er een veel sneller persoon achter mij zat, wilde ik het toch proberen. Dus bij een stukje waar ik dacht dat ik kon, ging ik aan de kant, hij er voorbij. Het duurde allemaal alleen wat langer dan ik had gedacht en daardoor had ik te weinig snelheid, verkeerde versnelling en even vergeten dat ik vast zat. Nou daar knikkerde ik hulpeloos om. Gelukkig was het een plek waar je rustig kon vallen, geen obstakels en dergelijke, enige deuk die er was, was weer in mijn ego. Die zal nog wel wat meer opdonders krijgen in de toekomst denk ik.
Nou ja, verder maar weer op de fiets, op naar de rustpauze die er toch aan zat te komen, ik was immers al over de helft. Nog een mooi stukje door het bos, daarna over de snelweg, slalommend tussen de professionele klootschieters door, weer een mooi stuk single track waar plotseling iemand opduikt met een groot fototoestel. Hey dat moet Bert Timmer zijn, van BT foto, hij had al gezegd op het forum dat ie er zou zijn, nu maar hopen dat het een leuke foto wordt, zodat ik straks mijn eerste MTB actie foto heb! En het bordje 20km, verdorie zou ik nou die post voorbij gereden zijn? Nou ja door maar, want het gaat eigenlijk ook best wel lekker.
En plotseling is ie daar dan toch, de post, op ongeveer 22 km. Wat sportdrank achtig iets, of was het gewoon ranja en een stuk cake, dat gaat er eigenlijk best wel in! Even zitten is ook wel lekker en meteen m'n broek maar even weer goed doen, want ik heb het idee dat er een beste schrale plek op mijn bil aan het vormen is. En weer door, de laatste km's nog even.
Over het erf van een boerderij en dan komt bij 25km 1 van de mooiste stukjes van de route, vind ik zelf. Geen hoogte verschil, geen technisch stuk, maar ook geen hobbels, gewoon een heerlijk stukje rechte single track, met aan de ene kant wat water en aan de andere kant was bosjes. Stuk van 1,5 km ofzo, maar wat mij betreft had het nog 5km door mogen gaan. Zonnetje scheen, geen fietsers voor me, geen fietsers achter me en door de vlakke ondergrond was het heerlijk in een goed tempo fietsen! Aan het einde van dit stuk de splitsing, of terug richting Zuidwolde voor de finish van de 30km, of vanaf hier de 60km. Heel even denk ik eraan om de 60km te nemen, maar dat duurt maar heel even hoor! Een landweg op met mul zand, natuurlijk dan ben je al kapot en krijg je nog zo'n zwaar stuk en bedankt!
Laatste 2 km gaan over de weg richting Zuidwolde en plots ben ik er, moe maar voldaan ga ik met een bidon en sultana in de zon zitten om uit te rusten, voordat ik Maaike bel dat ze me op kan halen. Maar dat wist ze al, ze had namelijk mijn workout live gevolgden tot haar verbazing (en ook de mijne trouwens) gezien dat ik er alweer was. In de tussentijd lekker gedoucht de fiets even afgespoten en heerlijke kom soep gehad.
Dit is zeker voor herhaling vatbaar...en hoop er op 29 mei in Aalden bij de Landal Aelderholt MTB tocht bij te zijn. Al moet ik nog wel wat meer zitvlees kweken, damn!
zaterdag 5 maart 2011
Appelscha...
...is de bom! What were we thinking in Beetsterzwaag?
Flammert thuis opgehaald, de fietsen op de Spinder Falcon fietsendrager (wat een fijn ding ook trouwens!) en naar Appelcha, parkeren bij het bezoekerscentrum Drents Friese wold, fietsen eraf, Endomondo EN gps aan. En rustig de borden volgen die de route naar de vaste route aangeven. Voor de mensen die het niet weten, MTB routes worden aangegeven met het internationale MTB route symbool welke je hier op het plaatje ziet. De verbindingsroute naar de vaste route is (eigenlijk altijd) zwart gekleurd, de pijlen van de vaste route is in dit geval blauw. Dus volgen we de zwarte pijlen totdat we de blauwe tegen komen. Althans we waren opzoek naar groene, omdat ik dacht dat ik op internet gelezen had dat de vaste route van Appelscha met groene pijlen was uitgezet, dit bleek dus niet zo te zijn, het waren blauwe (achteraf stond dat ook zo op internet). De route was snel gevonden en we moesten linksaf, dit hebben we dan ook maar gedaan. Meteen een klimmetje wat ik niet op kon komen! Jeeee dat begon goed zeg, en nog 1 waar ik af moest stappen en nog 1. Flammert peddelde wel rustig omhoog. Goed mijn schakel techniek moet wat bijgeschaafd worden, maar dat wist ik wel en het is niet het enige waar aan gewerkt moet worden! Maar goed, klimmetjes betekenen ook afdalingen, gevolgd door single tracks met leuke bochten, wat is dit leuk, veel leuker dan Beetsterzwaag zeg! Jammer dat Babber er nog niet bij is, maar goed door de operatie aan zijn hand is het wel logisch, het is nog te koud voor z'n hand en dat zal misschien ook wel altijd zo blijven.
Ergens halverwege komen we weer zwarte pijlen tegen en ook groene, dus toch groen? Nee hoor, hier begint de verbindingsroute naar de vaste route van Diever, deze zijn namelijk gecombineerd te rijden. Diever blijkt dus groen te zijn en Appelscha blauw, verkeerd gelezen.
Mijn conditie sucks big time en we moeten dan ook regelmatig stoppen om even bij te komen en wat te drinken. Sommige single tracks zijn klote trouwens, ze zijn namelijk erg hobbelig en dat zuigt ontzettend veel energie uit mijn lichaam. Misschien fiets ik niet goed op die stukken, maar ik zie ook nog even niet hoe ik dat moet aanpassen. Er volgen klimmetjes die wel goed gaan, met daartussen heerlijke afdelingen waardoor je zoveel snelheid krijgt dat je bij het volgende klimmetje maar 2 of 3 keer hoeft te trappen om boven te komen.
We praten onderweg even met een paar kerels uit Drachten, die de route voor de 2e keer doen. Bij het stilstaan merk je pas echt hoe koud he nog is, snel weer door.
Er volgt een minder fijn stuk met allemaal hobbels, dit is echt niet fijn en even heb ik toch zoiets van, wat doen we hier. Dan de hei op, met de koude NO wind vol op de kop. Ik ben kapot en we zijn er nog niet.
Het laatste stuk is weer in het bos, heuvel op, heuvel af, er komt toch weer een glimlach op mijn kop....jawel, dit is echt beter! En plotseling zijn we rond....en is het voorbij. Snel de auto in want het is koud!
Oh en nu heeft mijn telefoon wel goed z'n werk gedaan, mijn workout is opgeslagen. We rijden naar huis, maar weten dat we hier veel vaker gaan komen! Appelscha rules!
Flammert thuis opgehaald, de fietsen op de Spinder Falcon fietsendrager (wat een fijn ding ook trouwens!) en naar Appelcha, parkeren bij het bezoekerscentrum Drents Friese wold, fietsen eraf, Endomondo EN gps aan. En rustig de borden volgen die de route naar de vaste route aangeven. Voor de mensen die het niet weten, MTB routes worden aangegeven met het internationale MTB route symbool welke je hier op het plaatje ziet. De verbindingsroute naar de vaste route is (eigenlijk altijd) zwart gekleurd, de pijlen van de vaste route is in dit geval blauw. Dus volgen we de zwarte pijlen totdat we de blauwe tegen komen. Althans we waren opzoek naar groene, omdat ik dacht dat ik op internet gelezen had dat de vaste route van Appelscha met groene pijlen was uitgezet, dit bleek dus niet zo te zijn, het waren blauwe (achteraf stond dat ook zo op internet). De route was snel gevonden en we moesten linksaf, dit hebben we dan ook maar gedaan. Meteen een klimmetje wat ik niet op kon komen! Jeeee dat begon goed zeg, en nog 1 waar ik af moest stappen en nog 1. Flammert peddelde wel rustig omhoog. Goed mijn schakel techniek moet wat bijgeschaafd worden, maar dat wist ik wel en het is niet het enige waar aan gewerkt moet worden! Maar goed, klimmetjes betekenen ook afdalingen, gevolgd door single tracks met leuke bochten, wat is dit leuk, veel leuker dan Beetsterzwaag zeg! Jammer dat Babber er nog niet bij is, maar goed door de operatie aan zijn hand is het wel logisch, het is nog te koud voor z'n hand en dat zal misschien ook wel altijd zo blijven. Ergens halverwege komen we weer zwarte pijlen tegen en ook groene, dus toch groen? Nee hoor, hier begint de verbindingsroute naar de vaste route van Diever, deze zijn namelijk gecombineerd te rijden. Diever blijkt dus groen te zijn en Appelscha blauw, verkeerd gelezen.
Mijn conditie sucks big time en we moeten dan ook regelmatig stoppen om even bij te komen en wat te drinken. Sommige single tracks zijn klote trouwens, ze zijn namelijk erg hobbelig en dat zuigt ontzettend veel energie uit mijn lichaam. Misschien fiets ik niet goed op die stukken, maar ik zie ook nog even niet hoe ik dat moet aanpassen. Er volgen klimmetjes die wel goed gaan, met daartussen heerlijke afdelingen waardoor je zoveel snelheid krijgt dat je bij het volgende klimmetje maar 2 of 3 keer hoeft te trappen om boven te komen.
We praten onderweg even met een paar kerels uit Drachten, die de route voor de 2e keer doen. Bij het stilstaan merk je pas echt hoe koud he nog is, snel weer door.
Er volgt een minder fijn stuk met allemaal hobbels, dit is echt niet fijn en even heb ik toch zoiets van, wat doen we hier. Dan de hei op, met de koude NO wind vol op de kop. Ik ben kapot en we zijn er nog niet.
Het laatste stuk is weer in het bos, heuvel op, heuvel af, er komt toch weer een glimlach op mijn kop....jawel, dit is echt beter! En plotseling zijn we rond....en is het voorbij. Snel de auto in want het is koud!
Oh en nu heeft mijn telefoon wel goed z'n werk gedaan, mijn workout is opgeslagen. We rijden naar huis, maar weten dat we hier veel vaker gaan komen! Appelscha rules!
zaterdag 26 februari 2011
De hel...
...van Beetsterzwaag! Voor het eerst sinds maanden weer eens op de MTB door het bos. Met broer Flammert afgesproken om het fietsen maar eens even weer op te pakken, ook al is het nog wel wat koud, maar we hebben beide de juiste kleding, dus dat moet kunnen en ja ik wil de Cube toch ook eens even in het echt proberen!
Nou wat een succes.....niet dus, het was echt een hel! Ligt niet aan de fiets hoor, wees gerust het ligt hem aan mijn slechte conditie en ook aan de slechte conditie van onze route in Beetsterzwaag. Men heeft het in de wintermaanden nodig gevonden om het bos op z'n kop te gooien! Mooie technische single tracks zijn nu veranderd in 4baans snelwegen, welke door de nattigheid ook nog eens niet zijn te befietsen. Alsof er iemand achter aan je fiets loopt te trekken terwijl jij probeert vooruit te komen. Andere stukken liggen omgezaagde bomen en takken zodat je je fiets op moet tillen en er overheen moet dragen. En als men nou tijdens de renovatie ook meteen een vaste MTB route aanlegt, dan zou het nog wat zijn, maar volgens mij is daar geen sprake van. De route langs het Koningsdiep was één van de weinige stukken die ouderwets lekker gingen en de route langs het meertje was ook weer goed. Het pad was nu nog meer overstroomd dan anders, je zag nu helemaal niks meer, tot aan de trapas in het water (dus natte voeten) en het was goed oppassen dat je niet omviel. Ook omdat ik mijn HTC een beetje moet beschermen, het enige wat ik er nu om heb is een boterhamzakje, wat overigens tegen het vocht gewoon er goed werkt. Oh ja en als klap op de vuurpijl was ik nog vergeten de GPS aan te zetten ook, zodat mijn workout alleen maar tijd heeft opgenomen en geen route!
Nee voor ons voorlopig geen Beetsterzwaag meer, we hebben afgesproken om volgende week de vaste MTB route van Appelscha te gaan rijden! Eens kijken hoe dat gaat, sowieso leuk om eens ergens anders te rijden toch?
Nou wat een succes.....niet dus, het was echt een hel! Ligt niet aan de fiets hoor, wees gerust het ligt hem aan mijn slechte conditie en ook aan de slechte conditie van onze route in Beetsterzwaag. Men heeft het in de wintermaanden nodig gevonden om het bos op z'n kop te gooien! Mooie technische single tracks zijn nu veranderd in 4baans snelwegen, welke door de nattigheid ook nog eens niet zijn te befietsen. Alsof er iemand achter aan je fiets loopt te trekken terwijl jij probeert vooruit te komen. Andere stukken liggen omgezaagde bomen en takken zodat je je fiets op moet tillen en er overheen moet dragen. En als men nou tijdens de renovatie ook meteen een vaste MTB route aanlegt, dan zou het nog wat zijn, maar volgens mij is daar geen sprake van. De route langs het Koningsdiep was één van de weinige stukken die ouderwets lekker gingen en de route langs het meertje was ook weer goed. Het pad was nu nog meer overstroomd dan anders, je zag nu helemaal niks meer, tot aan de trapas in het water (dus natte voeten) en het was goed oppassen dat je niet omviel. Ook omdat ik mijn HTC een beetje moet beschermen, het enige wat ik er nu om heb is een boterhamzakje, wat overigens tegen het vocht gewoon er goed werkt. Oh ja en als klap op de vuurpijl was ik nog vergeten de GPS aan te zetten ook, zodat mijn workout alleen maar tijd heeft opgenomen en geen route!
Nee voor ons voorlopig geen Beetsterzwaag meer, we hebben afgesproken om volgende week de vaste MTB route van Appelscha te gaan rijden! Eens kijken hoe dat gaat, sowieso leuk om eens ergens anders te rijden toch?
Abonneren op:
Posts (Atom)